De botsing tussen nu en later


Het duurde een tijdje voor we zeker wisten wat mijn mama ‘had’. Ik herinner mij mijn bezoek met haar aan de psychiater-neuroloog. Die zette haar kop vol met plakkerige kabeltjes en stelde haar daarna vragen waarop het antwoord ons kinderlijk gemakkelijk leek. Bijvoorbeeld welk seizoen het was, welke dag, waar ze woonde en met wie. Het was een verbijsterende ervaring die leidde tot een correcte en definitieve diagnose. Het was dementie. Maar een geneesmiddel is er niet.

Onze Belgische gezondheidszorg is ziek en wordt massaal gediagnosticeerd, en ik heb daarenboven de indruk dat er eensgezindheid bestaat over wat er scheelt. Maar wat onthoudt ons dan om aan de behandeling te beginnen? Ik heb niet de pretentie om het allemaal te weten en begrijpen, daarvoor is het te ingewikkeld en vraagt het om teveel uiteenlopende kennis.

Maar één ding is voor mij duidelijk: het nu botst met het later.

Op het succesvolle symposium Medische Wereld in mei hebben twee prof-onderzoekers van het UZ Brussel ervoor gepleit om nu een investering te doen voor een outcome later. Prof. dr. De Grève riep op om van overheidswege de genetische screening van erfelijke kankers voor iedereen te stimuleren en prof dr. Engelborghs riep op om meer te investeren in onderzoek naar hersenziekten. Dus: nu geld uitgeven om het later dubbel en dik terug te verdienen. Anderen roepen de overheid op om meer middelen vrij te maken voor preventie. Weer hetzelfde verhaal: het gaat om een vruchtbare belegging.

De botsing tussen nu en later
“Behoefte aan een gedragen langetermijnvisie

op onze gezondheidszorg”

Politici kunnen echter maar één regeerperiode vooruit kijken (als het goed gaat). Ze worden afgerekend op een begroting die binnen hun regeerperiode klopt. Dat staat middellange- en langetermijndenken in de weg. Het antwoord? ZORG2030, de denkoefening van het UZ Brussel en de VUB, gaf het:

"De essentie is een gedeeld verhaal en begint met het uittekenen van een duidelijke en gedragen visie: welke gezondheidszorg willen wij als maatschappij in de toekomst?"

De botsing tussen nu en later moet worden bedwongen door een gedeelde langetermijnvisie op onze gezondheidszorg.

De patiënt is ziek, de diagnose en de behandeling zijn bekend. Er zijn geneesmiddelen. Welke politicus is moedig genoeg om de hete aardappel niet door te schuiven naar later? Welke politicus laat het langetermijnbelang van patiënten voor gaan op kortetermijn politiek eigenbelang?


Voortaan een melding krijgen als Edgard een nieuwe blog publiceert? Abonneer je.

Deel deze blog en zwengel de discussie aan.